P-p-positief!

Nou laat ik maar meteen met de deur in huis vallen; het gaat goed! Ik moet zeggen dat ik nog erg bijgelovig ben en dit dus eigenlijk moet afkloppen, maar ik voel me oprecht goed. Het is nu mijn 3e eetbuivrije dag (tenminste ik denk niet dat ik zometeen nog een eetbui ga houden; dit klop ik wel af) en het gaat nog steeds prima. Ik heb voor het eerst sinds echt tijden een praktisch normaal lijstje! Ik zal hem straks wel even posten zodat jullie kunnen zien waar ik zo trots op ben haha! Het is alleen voor mij denk ik nog niet helemaal genoeg. Ik wil langzaam opbouwen naar de standaardlijst. Wellicht met enige variatie uiteraard, maar ik merk wel dat ik die structuur die ik nu opeens heb heel erg fijn vind. Wat er veranderd is? Ik denk dat het ligt aan het feit dat ik me nu echt iets kan gunnen. Ik heb zo vaak geprobeerd om iets van een koekje tussendoor te eten om het doorslaan te voorkomen. Maar tegelijkertijd dacht ik in mijn onderbewuste waarschijnlijk dat het nog steeds 'fout' was en dat soort dingen. Ik kan die gedachte nu wel steeds meer van me afzetten. Vandaag ben ik naar de supermarkt geweest om koeken uit te zoeken, maar dat vind ik nog wel heel lastig. Elk pak wordt omgedraaid en vervolgens weer teruggezet. Dat komt door meerdere dingen. 1. Ik mag het eigenlijk nog steeds niet (althans ik mag het niet voor mezelf kopen) 2. Ik weet niet precies wat mijn caloriegrens is en 3. Ik ben bang om iets uit te kiezen wat ik te lekker vind en daardoor doorsla. In ieder geval, ik ben al behoorlijk trots op het feit dat het zo goed gaat en ik me zo goed voel. De wens om af te vallen is er nog wel, maar heb ik nu iets meer op de achtergrond gezet. Het is namelijk echt iets wat me telkens weer de das om doet. Gisteren had ik weer zelfhulpgroep en we waren maar met 3 meisjes. Desalniettemin was het erg fijn en best wel gezellig. Het is eigenlijk best raar; het ene moment zitten we te huilen omdat het allemaal zo slecht gaat en vervolgens zitten we met z'n allen grapjes te maken over hoe eetgestoord we soms kunnen zijn. Het is me toch wat. Ik heb met de groep afgesproken dat ik met die eetgestoorde vriendin ga praten over wat we wel aan elkaar kwijt kunnen wat betreft onze eetstoornis en wat niet. Want zoals ik al zei, ik vind het behoorlijk moeilijk om te horen hoe weinig ze op een dag gegeten heeft of dat ze een eetbui gehad heeft. Anderzijds ben ik wel bezorgd en nieuwsgierig dus ik weet nog niet precies hoe ik het ga brengen. Hoe het ook zij; morgen heb ik een koffiedate met haar.
Verder is er nog meer nieuws. Ik had mijn zieke oppas een brief geschreven en daarin uitgelegd hoe moeilijk ik het vind om te bellen en over mijn, maar ook over haar problemen te praten. Vandaag kwam die brief aan en vanmiddag belde ze me op. Ik durfde eerst niet op te nemen, maar ik heb het uiteindelijk toch gedaan! Het bleek dat zij ook niet durfde te bellen en dat zij vond dat ik veel ergere problemen had dan zij, terwijl ik het precies andersom zie. We hebben afgesproken (of nouja, ik heb aangegeven) dat we het onderwerp eten niet gaan bespreken. Daar hebben we het eigenlijk allebei behoorlijk moeilijk mee. Echt er is een last van me afgevallen vanmiddag!

Woensdag 24 juni

Ontbijt
2 pain de boulogne boterhammen met appel-kaneelstroop

Tussendoor
Kop koffie (kleiner dan normaal helaas haha; wij hebben zo'n kleine caffetiera en dat is zegmaar net genoeg voor 1 mok, maar mijn broertje wilde ook vandaag) met een beetje halfvolle melk
Chocolatchipcookie met cranberries en witte chocolade

Lunch
2 pain de boulogne boterhammen met dieetboter, 30+-kaas en tomaat
1 nectarine

Tussendoor
Een chocolatchipcookie (die ene met witte chocola en puur en melk)
Stuk watermeloen

Avondeten
Stuk tortilla (aardappelschijfjes en ei)
3 ol sperzieboontjes met olijfolie

Tussendoor
Schaaltje magere yoghurt met 3 el chocobanaancruesli