Going vegan (the wrap up)

Hoewel de maand juni nog enkele dagen telt, denk ik dat ik eindelijk op de goede weg zit. Mijn doel was om één dag per week veganistisch te eten en de eerste twee weken ging dat moeizaam. Geen yoghurt, geen kaas, geen latte macchiato's, geen roggebrood, geen honing, geen ga-zo-maar-door. Maar het voelt beter nu.

Zoete boterhammen met plakjes banaan of sojaboter en pure hagelslag. Minder zoete boterhammen met tahin en alfalfa (mijn nieuwste verslaving), avocado of humus. Noten en rozijnen tussendoor. En waar het kan soja-lattés.

Eigenlijk heb ik de afgelopen weken als basis steeds plantaardig gegeten. De enkele dagen dat ik de afgelopen weken niet plantaardig at, at ik soms kaas, soms roggebrood en soms dronk ik een niet-soja latté. Mijn alles-of-niets-hoofd is het hier niet altijd mee eens, maar het is goed zo.

Ik ga me voor de maand juli niet opgeven voor de veggiechallenge, maar ik wil wel vaker plantaardig blijven eten. Daarom heb ik alvast een nieuw kuipje sojaboter gekocht en ga ik de komende weken verder met het zoeken naar een manier van eten/leven waar ik me goed bij voel.

Aanstaande zaterdag vindt in ieder geval het Viva las Vega's festival plaats in Studio K in Amsterdam. Als er iets is waar ik van hou dan is het wel langs kraampjes struinen, vooral als deze gevuld zijn met heerlijk eten! Verder zijn er films (romantische komedies over veganistische mensen - laten we wel in het thema blijven), workshops en gaat er 's avonds op duurzame wijze gedanst worden. Ik ben voor.

Going vegan (week 2, day 2)

Het veganist-voor-één-dag-project blijkt moeilijker dan gedacht. Mijn pindakaas – normaliter zeer geschikt veganistensmeersmel – blijkt niet veganistisch te zijn, want ik moest zo nodig de speciale Albert Heijn 125 jaar versie met stukjes pinda en een vleugje honing (overigens erg lekker, voor de niet-veganisten een aanrader) aanschaffen. Dat betekent dat mijn vorige veganistendag eigenlijk ook niet 100% plantaardig was, maar aangezien ik me toen nog niet van de honingpindakaas bewust was en ik niet aan terugwerkende kracht doe, tel ik die dag gewoon mee.

Waarom het dan toch zo ‘moeilijk’ is? Om de reden die ik vorige week ook al noemde; ik zie het plantaardig eten nu vooral als een optelsom van dingen die ik niet ‘mag’ en dat voelt beperkend. Het stomme is dat ik dagelijks veganistische kookblogs bezoek en dus genoeg inspiratie heb. Maar, en dit is voor mij best een grote maar, ik heb 80% van de ingrediënten niet in huis en aangezien ik ziekelijk zuinig boodschappen doe, merk ik dat ik het moeilijk kan opbrengen daar ineens verandering in te brengen.

Mijn plan voor de komende weken? Toch nog krampachtig die ene dag per week doorkomen, zo moeilijk is het nu ook weer niet. Voor de toekomst ben ik van plan langzaam maar zeker een voorraad plantaardige kookingrediënten aan te schaffen zodat ik uiteindelijk wel meer veganistisch kan eten en het als een verrijking in plaats van als beperking ga zien.

Overigens is het niet alleen maar kommer en kwel. Ik heb in de maand juni in ieder geval aanzienlijk minder zuivel, eieren en kaas gegeten, dus helemaal nutteloos is de challenge niet.

Going vegan (once a week)

Mijn eerste bewust veganistische dag is een feit. Of mijn eerste bewuste poging tot veganistisch eten, want of mijn brood volledig plantaardig was kon ik bij gebrek aan ingrediëntenlijst niet controleren. Onbewust at ik vaak genoeg veganistisch. Er zijn perioden geweest waarin ik geen yoghurt, kaas of eieren in huis had en ik moeiteloos plantaardig at.

In het kader van de Veggie Challenge heb ik besloten om in de maand juni één dag per week veganistisch te eten. Ik ben nu ruim anderhalf jaar vegetariër en was blijkbaar toe aan een nieuwe uitdaging. Zo zal ik het waarschijnlijk niet moeten opvatten, maar aangezien ik de laatste maanden steeds meer yoghurt en kaas ben gaan eten, wordt het dat wel.

Zoals met alles vind ik het ook nu (al) moeilijk de gulden middenweg te vinden. Het liefst word ik nu in één keer veganistisch en ontzeg ik mezelf per direct geitenkaas, schapenkaas, oude en blauwe kaas, magere yoghurt, kwark, roomijs en roerei. Maar dat doe ik niet. Ik wil pas volledig de switch maken als ik merk dat het 'aan de andere kant' minstens zo goed toeven is. Wanneer ik 's avonds avocadochocomousse en tofucheesecake kan klaarmaken, fruitsmoothies en havermout voor het ontbijt, salades met couscous voor de lunch. Nu denk ik vooral in soja-lattés, appel-met-rozijnen-en-kaneel-zonder-yoghurt-die-ik-zo-lekker-vind, boterhammen met pinda-in-plaats-van-oude-kaas. En het is niet dat ik dat alles niet lekker vind, au contraire, maar juist doordat ik er 'het oude vertrouwde' tegenover stel, krijg ik het gevoel dat ik iets niet 'mag' en dus moet 'missen'.

Goed, mijn doel is om bewuster te worden van de hoeveelheid niet-plantaardige dingen die ik in mijn lijf stop. Geen liters yoghurt meer per week - af en toe een schaaltje als ik daar zin in heb is prima. En dat ik de laatste tijd steeds meer koffie verkeerds en latte macchiatto's drink, lijkt me ook geen goede ontwikkeling. Ik hoop dat ik kaas, yoghurt en eieren (hoewel ik die bijna nooit meer eet) kan zien als iets extra's, voor af en toe, en ondertussen steeds meer lekkere alternatieven ontdek.

Volgende week een update over mijn tweede veganistische dag (of derde, of vierde, wie weet wat deze week brengt).

Comme toujours

Dans, dans, dans.
Mijn armen wijd, mijn ogen dicht.
Met mijn vingers door het hoge gras.
Draaien tot ik niet meer kan.
Ik houd de grond vast opdat ik niet van de wereld val.

Mijn knieën druk ik tegen mijn borst, mijn armen sla ik er omheen.
Ik snuif de geur op van aarde, gras en hondenpoep.
Dan sta ik op en ga verder.