Somos una generación a la que no le ha passado nada
Maar toch moet het anders, de wereld beter. Gratis onderwijs, zorg voor iedereen en geld stinkt niet langer. En wij, jongens en meisjes, dames en heren, wij hebben het beste met jullie voor. In naam van de kunst, in naam van de allerhoogste kunst, in naam van de meest politieke, meest esthetische kunst, in naam van die kunst, zullen wij voor jullie strijden.
La verdad, la realidad y el sacrificio
En om politiek te zijn moeten jullie denken, zelf nadenken, jullie in slaap gesuste kritisch vermogen activeren. Want kijk eens, beste mensen, dit is theater, maar het lijkt verdomde echt. Zien jullie dat? Wij zijn bereid hier op het podium te sterven als dat is wat de ware kunst vraagt. Of, laten we het zo zeggen, in theorie zijn we dat. Vanwege het gebrek aan repetitiemogelijkheden zien we er voorlopig nog even van af, maar luister, de bereidwilligheid is er.
Para el Ché, el Brecht, el Marat y el gordito
Ons is niets overkomen en onze ouders begroeven hun bijl. Tussen de middag doen ze een dutje en 's avonds eten ze handenvol snoep. Maar het moet gezegd, 's avonds lazen ze ons Nietzsche voor, overdag speelden we viool. En als ze niet keken, dan verslonden we ieder voor zich de boekenkast van a tot z.
Maar toch moet het anders, de wereld beter.
En via de kunst, de meest politieke kunst. Wij maken, jullie denken. En wij zijn altijd tegen.
Ondergronds, in ons boekenhol, afgesloten van daar waar het straks plaats zal vinden, daar broeden wij.
Tratando de hacer una obra que cambie el mundo (door de Chileense theatergroep La Re-sentida, door mij gezien in het Frascatitheater, maar voor de liefhebber van 17 tot en met 22 juni nog te zien in Parijs)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten