Met slagroom graag

Gekleed in stijl: een zuurstokroze jurk, zuurstokroze muiltjes en een zuurstokroze kroontje op haar witblonde haar. Ook haar lippen zijn zuurstokroze gestift en haar nagels van een weinig verrassende kleur voorzien. Ze lacht hoewel er niets te lachen valt - ze is een beetje zenuwachtig.

Ook de heren gaan in stijl en begeleiden haar, elk een hand, naar de eindeloos lange tafel. Het feest zal zij alleen betreden. Als ware het een sjoelbak wordt het eerste bord haar richting in geschoten, de afzender blijft nagenoeg onbekend. Op het bord een stuk worteltjestaart, de stukjes wortel kleuren het geheel oranje, ingepakt in een wit gesuikerde roomkaaslaag. Naast de taart een berg slagroom, om in te duiken, zo volgt de aanwijzing. Met haar vork schept ze eerst slagroom, dan wortel, cake, roomkaas. Ze is gewoon de restanten op te likken, maar voor haar verschijnt alweer een nieuw bord. Een part cheesecake dit maal, voorzien van witte chocoladerasp en met drijvende frambozen in de flinke kaasbuik. De bodem is gemaakt van in stukken geslagen bastognekoeken, vermengd met zachte roomboter en een scheutje likeur - o, wat wordt dit feest gezellig. Haar vork beweegt als een machine, haar kaken bewegen op het ritme van de motoren. Het bord schuift weg en maakt plaats voor een parade. Pannenkoekentaart, arretjescake, zompige apfelstrüdel, een zomerse vruchtenboot, scones met dikke lagen clotted cream en met de voet vertrapte aardbeienjam, pecannotentaart en als absoluut hoogtepunt volgt de meest ordinaire slagroomtaart die ze ooit gezien heeft. De muren zijn hoog, de randen van nootjes voorzien. Haar vork vindt geen enkel landpunt en zinkt, zinkt, zinkt in het mengsel van slagroom, slagroom, cake en slagroom. Ondertussen klapperen haar kaken en groeit haar buik met de seconde. Het negentaartenpunt is snel bereikt.

Het in zuurstokroze gewaad gehulde meisje wordt achter de tafel vandaan geholpen, weer aan de handen van de even zo stijlvol geklede heren genomen en als een gans op springen de praktijk van de verloskundige ingereden. Speciaal voor de gelegenheid is ook haar bed roze opgemaakt en zich om dit feit verheugend, spreidt zij gedwee haar benen. De verloskundige steekt het hoofd tussen de benen en constateert een gezonde toestand. Het meisje begint te puffen, te kreunen, te zuchten en te steunen en de handen van de heren beginnen haar lievelingskleur te krijgen. Om 21.53 bevalt zij dan eindelijk van een perfect gevormde, nog ongeproefde, maar niettemin veelbelovende taart. Een kilo suiker, een kilo bloem, een kilo eieren en wat grammetjes zout. Wat poedersuiker, wat kleurstof en jawel - ze lijkt precies!