S'il vous plaît

'Calme-toi, calme-toi', mompelt het meisje dat haar armen om haar buik geslagen heeft en wiens haren voor de ogen hangen. 'Calme-toi', maar nu iets harder. 'Calme-toi, godverdomme!' Ze schreeuwt nu, naar niemand in het bijzonder, en rolt zichzelf op als een bal. De straat die niet druk, maar ook niet uitgestorven is, reageert onrustig. Mannen met hoeden lopen door, vrouwen zonder hoeden ook. 'Calme-moi' en nu schreeuwt ze niet meer naar de grond, maar naar het restant mensen om haar heen. Met haar ene hand begint ze haar buik te kneden, met haar andere trekt ze haar haren uit. De opgerolde, ineengedraaide bal wordt uit elkaar getrokken. Grote handen pakken de armen beet, de benen spartelen nog wat na. Uitgerekt, handen en voeten bijeengebonden, als een zak om de nek geslagen. Calme-toi moet ook hij gedacht hebben.