Ik ben als het zand dat tussen je vingers glipt. Soms grijp ik je hand en leg ik mijn hoofd op je schouder en dan mag jij mijn krullen kroelen. Voor mij telt alleen vandaag. Ik ben een tijdbom en daarom moeten we nu dansen. Het is een kans op niets, maar laat hem toch niet liggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten