De wind blaast winter

Buiten is het zo fijn. Met mijn handen in mijn zakken loop ik langs de Amstel. Ik heb me ingepakt in de dikste trui die ik kon vinden, maar de zon schijnt zo hard dat mijn jas niet dicht hoeft. Om mij heen lopen de mensen hard en hoewel iets in mij zegt dat ik ook hard moet lopen, kan ik vandaag ook tevreden zijn met mijn wandelgang. Bij een steiger komt de gedachte bij me op om me van al mijn kleding te ontdoen en met een mooie sprong de rivier in te duiken. Ik houd me in.