ik wil niet meer :(

Ik heb er geen zin meer in. Ik ben moe en ik wil niet meer. Ik zal bij het begin beginnen; mijn diploma-uitreiking. Ik zal er niet teveel woorden aan vuil maken, maar het komt erop neer dat mijn moeder en ik 'ruzie' kregen om een glaasje champagne. Er moest blijkbaar wat gevierd worden, maar ik zag niet in wat. Mijn diploma gehaald, woe-hoe. Nou en. Het is niet dat ik hier jaren mijn best voor gedaan heb en dat het zoveel moeite gekost heeft etc. etc. Ik heb nooit echt mijn best gedaan of er moeite in gestopt. Ik verdien mijn diploma eigenlijk niet. In ieder geval, ik dwaal af, het moest gevierd worden met een fles champagne. Oke, vieren jullie het maar met champagne, ik hoef niet. Ik hoefde echt niet. Het pastte naar mijn mening niet in mijn lijstje. Mijn hoofd stond er niet naar. Daar kon mijn moeder alleen niet mee inkomen. Ik verpest alles en ik ben ondankbaar. Misschien is dat ook wel zo. Ik weet het niet. Mijn moeder praat niet meer met me sinds donderdagavond. Ik moet zeggen dat dat niet erg bevordelijk is voor de sfeer thuis. Vrijdagavond had ik eindexamengala. Ik had er zo weinig zin in dat ik het kopen van een jurkje had uitgesteld tot vrijdagmiddag. Eenmaal vrijdagmiddag had ik er geen zin meer in. Het zou mij toch niet staan en ik zou er hoe dan ook lelijk uitzien. 's Avonds ben ik uiteindelijk in een zomerjurkje gegaan. Als een dikzak zag ik er vast uit, maar dat maakte niet uit; het was maar een ordinair schoolfeest. Al met al heb ik me redelijk vermaakt. Het was rustig, maar de locatie was top. In tegenstelling tot de avond ervoor heb ik toen wel een biertje gedronken. Eerst had ik hier moeite mee, maar na uren dansen besefte ik mij dat dat biertje er wel weer af zou zijn - hoop ik... Zaterdagavond had ik een eindexamenfeestje. Geen zin in. Ik wilde weer niet gaan, maar helaas had ik eerder die week al cadeautjes voor de feestgever gekocht. Ik wist niet wat ik moest toen ik kwam. Ze hadden wat betreft drinken geen water. Wat moest ik nu drinken? Eten mocht niet van mezelf en als ik ook niet kon drinken; dit zou niet prettig worden... Uiteindelijk besloot ik een handje rozijntjes te eten omdat dit voor mij nog wel ergens veilig voelde. Daarna heb ik mij echter 'laten gaan' met andere hapjes en wijn. In totaal was dit goed voor een subjectieve eetbui. Het was namelijk niet heel veel en ook niet calorierijk en het pastte ook in mijn lijstje, maar voor mij was het teveel. Controleverlies = eetbui. Ik had sterk de neiging bij thuiskomst een echte eetbui te houden, maar heb me uiteindelijk ingehouden. Toch ging ik met een vreselijk schuldgevoel (en een extreem opgeblazen gevoel) naar bed. De volgende dag kon ik de vorige avond niet loslaten en voelde echt veel eetbuidrang. Het feit dat mijn moeder mij nog steeds to-taal negeerde voedde die drang alleen maar meer. 's Middags had ik dan ook een Echte Eetbui. Gadverredamme. Nu is het vandaag en vandaag heb ik goed mijn best gedaan. Normaal mijn lijstje gevolgd en niet geminderd. Toch bij het avondeten ontzettende drang gekregen. Mijn ouders zouden weggaan en opeens was ik alleen thuis. Ik dacht dat dit al helemaal geen trigger meer was, dat ik daar wel overheen zou zijn, maar blijkbaar niet dus. Ik heb me totaal laten gaan. Nu ben ik een dik opgeblazen meisje met een groot schuldgevoel. Bah. Morgen moet ik bij 2 kamers gaan hospiteren. Ik weet nu al dat ik niet doorga. Dikke, lelijke meisjes komen niet in een studentenhuis. Ik wil ook eigenlijk niet in een studentenhuis, maar toch. Ik wil niet mee-eten met andere mensen. Ik wil zelf bepalen wat ik eet. Ik wil afvallen en minderen en niet meer eten. Maar ik weet wel dat ik daar eetbuien van krijg en een nog dikkere koe word. Gisteren had ik trouwens weer een feestje en daar was een mooie jongen. Ik heb even met hem gepraat en gedanst, maar kon alleen maar denken 'jij bent zo dik en lelijk, laat hem met rust hij wil niet met je praten'. Ik geef niet op hoor. Ik wil hier weer uit. Ik wil niet weer een eetbuiperiode. Ik wil niet meer. Het vechten valt me zwaar en ik weet dat dat erbij hoort, maar wat levert het me op? Word ik er echt beter en gelukkiger van?