...

Ik ga even updaten, maar ik weet niet echt waarom. Er valt weinig te zeggen. Nog steeds zit ik in een eetbuienperiode en het lijkt niet op te houden. Hoe veel langer moet dit doorgaan? Ik kan niet meer; ik word dikker en dikker en lelijker en nog lelijker en ik walg van dit walgelijke lichaam. Het moet nu ophouden. En ja ik weet dat ik dit zelf allemaal veroorzaak en dat ik degene ben die telkens naar dat kuteten (sorry voor mijn vocabulair) grijpt. Morgen ga ik 2 weken op vakantie naar Denemarken en ik weet niet wat ik daarvan vind. Ik ga niet zwemmen, want ondanks het feit dat we een huisje op het strand hebben heb ik er geen behoefte aan. Ik heb geen bikini of badpak en ik heb ook geen behoefte gevoeld er een te kopen. Mijn dikke lijf wil niet tentoongesteld worden. Ik wil niet tentoongesteld worden. Net heb ik uiteraard de zoveelste eetbui gehad en nu zit ik hier achter mijn stomme computertje te huilen. Hoe triest is dat. Triest in de zin; welk domme wicht doet dat zichzelf aan. Waarom vreet ze zich vol terwijl ze al zo dik is? Ik snap het niet. Nee, ik ook niet. Ik heb nergens meer zin in. Ik voel me eenzaam en dat gevoel zal waarschijnlijk nog sterker worden als ik eenmaal in Denemarken zit. Zonder mijn computer waar ik me elke dag wanhopig aan vastklamp. Ik doe niet aan smsjes sturen. Ik ben een slechte vriendin. Mensen sturen mij wel smsjes en ik lees ze, maar ik antwoord zelden. Waarom dat zo is weet ik niet, maar het gaat aan mij voorbij. Ik vind dat dit logje wel weer lang genoeg geduurt heeft. Het spijt me, maar ik heb niks zinnigs te zeggen. Op betere tijden dan maar. Tot over 2 weken.