Ik weet niet meer wat ik moet doen. Mijn hoofd wil maar niet tot rust komen. Ik weet niet wat ik morgen moet ontbijten. Aan de ene kant wil ik proberen de standaardlijst te eten, maar aan de andere kant vind ik het teveel. Ik wil afvallen ik wil niet stabiel blijven op dit voor mij veel te hoge gewicht. Ik wil dun zijn. Ik wil mager eten en weinig eten en honger voelen en afvallen. Maar ik wil ook beter worden. Ik weet nog dat een meisje een keer zei dat ze een eetstoornis wilde, dan was ze tenminste dun. Ik kan me nog herinneren dat ik ontzettend boos werd. Of ze wel wist hoe zwaar het was, dat je alleen nog maar aan eten kunt denken, moet sporten, jezelf moet uithongeren en 100.000 eetgestoorde dingen doen waarvan ze misschien niet eens helpen. Ik was zo boos. Maar nu voel ik mij hetzelfde. Ik ben me er erg van bewust dat ik mijn anorexiakant zo idealiseer. Soms heb ik gelukkig heldere momenten waarop het weer terugkomt en ik weet dat het helemaal niet leuk en fijn was en dat ik misschien wel dun was, maar niet gelukkig en daarbij ook nog het feit dat ik zelf niet eens zag hoe eng mager ik was en werd. Waar komt deze nostalgie vandaan dan? Waarom kijk ik met verlangen terug naar die periode? Ik moet ophouden mezelf stomme doelen te stellen in de trant van; als ik naar Rome ga moet ik x kilo afgevallen zijn, als ik naar lowlands ga moet ik xx kilo afgevallen zijn etc. Die doelen staan mij ontzettend in de weg. Voor de volgende keer zelfhulpgroep heb ik als opdracht te kijken naar wat voor relatie ik heb met mijn eetstoornis. Wat levert de eetstoornis jou op? Uiteraard wil ik antwoorden 'niks, hooguit een dik vies vadsig lichaam', maar dat is het niet. Als het niks oplevert dan is het makkelijker om er vanaf te komen, staat in de opdracht. Dat klinkt op zich vrij logisch, maar wat betekent dat dan? Wat levert het mij op? Levert het mij veiligheid op? Maaltijden sla ik over als straf, maar eetbuien zijn ook een soort straf; hoe krom dat ook klinkt. Dat maaltijden overslaan volgt als straf voor een eetbui, klinkt vast nog logisch. Maar soms voel ik me zo dik en verloren dat ik denk 'je bent toch al dik, je kunt nu toch wel verder eten'. Ik wil eigenlijk helemaal niet eten, want zoals ik zei ben ik al dik genoeg, dus daarom voelt het als een straf. Maar het is alles. Er staat hier een lijstje van functies van eten op het moment van een eetbui en er kloppen zo veel: ontlading, spanning, verveling, troost, afleiding, verdriet, eenzaamheid, straf, boosheid, moeheid, frustratie etc. Wat is het vooral? Ik heb geen idee. Het verschilt per dag. Ik word zo moe en gek van mezelf. Vandaag ben ik gaan dauwtrappen met 3 vrienden. Toen een vriend van mij me gisterenavond meevroeg wilde ik eigenlijk niet mee, ik voelde me te dik om mee te gaan. Vanochtend wilde ik nog steeds niet mee, maar ik wilde ook niet afbellen; niet alweer. Dus nouja, om half 6 hadden we afgesproken en we fietsten naar een bos niet super ver weg. Daar gingen we op een boomstam zitten en een kopje koffie en een biertje drinken en praten praten praten en lachen lachen lachen. Het was zo fijn. Ik had niet ontbeten en heb toen ook niks gegeten, maar ik voelde me goed. Ja, ik voelde me dik (en ik had een ontzettend opgeblazen gevoel dat niet meehielp) maar het was fijn om bij mijn vrienden te zijn. Later ging 1 vriend naar huis en zijn we met z'n 3en naar een vriendin gegaan om daar te frisbeeen en een croissantje te eten. Ik had hier grote moeite mee, want ik had alles die dag al afgeslagen en wilde dit eigenlijk echt niet. Haar moeder had helaas voor ons alledrie een bordje met een croissantje klaargelegd. Zucht. Ik heb verder nog wel van de middag genoten tot het bij het avondeten weer misging en ik teveel at en daarna een giga-eetbui had. WANNEER HOUDT DIT NU OP?! Gisteren had ik overigens precies hetzelfde, mager ontbijt en magere lunch maar 's avonds een verdomde eetbui. Ik haat het zo.
Sorry voor deze ontzettend lange, saaie, ontzettend onlogische/warrige en egocentrische log, maar ik moest echt even spuien.
meid, het is geen saaie egocntrische log. Dit is jóú log, natuurlijk gaat het over jóú,, Ik had ook niet anders gewild. Ik had het ook niet leuk gevonden als je hier opeens een logje over frans bauer had neergezet ofzo, ik kom hier om te lezen hoe het met jóú gaat. En deze weblog is ervoor om even te spuien he.. net nu het minder gaat, is dat heel belangrijk..
BeantwoordenVerwijderenik vind je redenering van die eetbui als straf helemaal niet zo vreemd hoor, het klinkt best logisch eigenlijk.. maar meis,, ik weet zeker dat jij níet dik en vadsig bent.. echt niet, dat geloof ik niet.. en al zóú het zo zijn? wat dan? mijn tante is hartstikke dik (echt dik) en het is denk ik een van de aardigste vrouwen die ik ken. En daarbij is ze ook helemaal niet lelijk ofzo, ze heeft echt een geweldige uitstraling. Maar goed, ik denk dat je dat niet wil horen..
Maar je weet toch wel dat je een eetbui uitlokt door zo weinig te eten? Ik denk het vast wel, maar er naar handelen is vaak een stuk moeilijker.. Maar ik zou toch écht proberen om overdag wat meer te eten, miss gaat het s avonds dan wat beter..
Ik hoop echt dat de zelfhulpgroep gaat helpen,, jij kan het he meis, en koester die momenten dat het wél goed gaat.. daar gaat het om:)
xx
Lieve meid. Het is juist goed om het van je af te schrijven, praten is moeilijk en eng, maar dit helpt juist om je gevoelens te uiten. Dus dat is alleen maar goed.
BeantwoordenVerwijderenOver je eetbuien, tja, ik wil er zoveel over zeggen, zoveel helpen, maar het is zo ontzettend moeilijk. En ik kan wel zeggen dat je voor de rest van de dag goed moet eten, maar bij mij gaat het ook dán fout.. Bij mij zit er geen structuur in qua eetbuien, behalve dan dat ik me altijd rot voel als ik een periode van eetbuien zit. Wat jij ook zegt; eenzaamheid, frustratie, stress etc..
Het is wel fijn dat je een leuke avond gehad hebt, koester dat, want misschien helpt dat juist wel om je eetbuien minder te maken. Hoe meer ik doe, hoe leuker ik het heb, hoe minder eetbuien ik heb.. Vandaar dat ik in de winter áltijd in een dip zit en in de zomer klim ik meestal weer ietsje omhoog. Niet veel, maar ik probeer het maar positief in te zien..
Doelen stellen, zoals ik al, is zo herkenbaar, maar je schiet er zo weinig mee op. Het is meestal te hoog gegrepen en hierdoor komt er zoveel druk op je te staan. En als je dan iets niet bereikt, voelt het als mislukt..
Ik wil je vandaag toch maar weer succes wensen, want je hebt laatst ook een paar daagjes gehad dat je zonder eetbuien door kwam, dus misschien gaat je dat vandaag ook wel weer lukken! Makkelijk gezegd hoor, maar om je maar even een hart onder de riem te steken :) Kom op!!
(Btw; ik baal zó ontzettend dat ik naar LL kan, als er binnenkort kaartjes vrijkomen, bestel ik ze meteen, maar we waren er eerst te laat bij! Eigenlijk zou ik naar Sziget gaan in Hongarije, maar dan heb ik introductieweek van de uni als ik word ingeloot. Dus ik hoop nog héel erg op LL, anders blijft het dit jaar bij één dagje rockwerchter :(. Oke, overbodige informatie)
Heeey!
BeantwoordenVerwijderenHoe gaat het nu met je? Voel je je alweer wat beter?
Liefs
hoe gaat t meis?
BeantwoordenVerwijderenLieve Kat
BeantwoordenVerwijderenIk ben het echt heel erg met Leanne eens.
Ik had het er gisteren nog over met mijn huisgenoot. Je hoeft je absoluut niet te verontschuldigen voor je verhalen. Als het echt waar zou zijn wat je zei, dan kiest iemand er zelf wel voor of hij t leest of niet..
zoals al gezegd werd, je log is ervoor om je hart te luchten. stel je eens voor dat je geen enkele plek had om dat te doen, dan werden dingen nog zoveel zwaarder...
dingen die je voelt mogen best hardop uitgesproken worden, daar heb je recht op want je doet er toe. ik ben zo gek met je he,
ik vind het zo belangrijk dat je er weer uit komt, ik, en blijkbaar ook je andere lezers willen graag weten hoe het met je gaat, want we vinden het fijn om te weten of het beter met je gaat, maar ook fijn om te weten als iets niet zo goed gaat, zodat we je enigszins troost kunnen bieden, of eventueel je weer hoop kunnen geven en dingen enigszins kunnen relativeren, of de positieve kanten laten zien... bijvoorbeeld dat je naar die zelfhulpgroep bent gegaan.
als alle drukte voorbij is dan kom ik naar je toe, en dan gaan we het fijn hebben, dan heb je wat afleiding..
xx marleen