vrijdag 8 mei 2009

Het doel heiligt alle middelen

Wat moet ik zeggen. Het is fout gegaan. Ik nam me voor vandaag zo weinig mogelijk te eten, maar kreeg toch een eetbui (niet raar opzich). Hij was helemaal niet zo groot (eerder klein), maar het was me allemaal teveel. Gelukkig moest mijn broertje weg en ben ik verder helemaal alleen thuis dus zodra hij wegging rende ik naar de wc, wc-bril omhoog, vinger in de keel en proberen proberen proberen. Tandenborstel gepakt en wederom proberen proberen proberen. Wanhopig over het feit dat het allemaal niet lukte raakte ik behoorlijk in paniek. Wat moest ik nu? Waarom wil het er niet uit? Doorzetten! Je kunt het wel, als je het maar lang genoeg probeert. Op de fiets gesprongen zo naar het winkelcentrum, 2 pakjes laxeerpillen gekocht. Als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks. Nu zitten de pillen in mij en wacht ik tot ze gaan werken.

[edit] ik ben bang! ik heb er nog nooit zoveel geslikt!

[edit2] uit onmacht aan een vriend verteld. Domste fout ooit. Nu weet niet alleen hij het, maar ook mijn beste vriendin en ze zeuren en ik word er zenuwachtig van.

[edit3] Lang gepraat met mijn beste vriendin en haar moeder. Ze waren hierheen gekomen, helemaal in paniek, ze waren zelfs naar de dokter geweest. Nu drink ik een of ander ranzig goedje om mijn vochtbalans in orde te krijgen. Heel lang met ze gepraat, dat het niet zo goed gaat als iedereen denkt etc. Haar moeder wil nu aan mijn ouders vertellen over de laxeerpillen, maar ik vind dat stom en overbodig want ik ben er vanaf ik ben er vanaf, ik heb gewoon een misstap gemaakt. Ik trek het echt niet als mijn ouders dat weten. Het laatste wat ik wil is met mijn ouders praten.

Ik heb overigens nog niks gemerkt van de lax, wat ergens wel veilig voelt (en stom tegelijk, ik hoopte dat ik er zoveel geslikt had dat ik ze uit zou kotsen en daarmee mijn eetbuitje ook die overigens het volgende was; een schaaltje 3chocolade-ijs, een marsijsje, een monaportieding met chocolademousse en een beetje tiramisu (dit is overigens geen normaal eetbuivoer voor me, helemaal nieuw, normaal eet ik boterhammen, cruesli en granenkoekjes, ik vond die dingen van vandaag niet eens lekker) Zucht

6 opmerkingen:

  1. Hee lief meisje.

    Wat vervelend dat het verkeerd is gegaan :S Echt zo oneerlijk. Mag ik vragen wat je hebt gegeten of kom ik dan iets te dichtbij?
    Tja die laxeerpillen, je weet dat het eigenlijk niets helpt? En het is ook nog een heel slecht voor je darmen. Maar goed, ik denk dat je dat wel weet & dat je hier weinig aan hebt.
    Hoe reageerde je vriendin en vriend? Wisten zij al van je eetprobleem? Vind het knap dat je het met hen deelt. Ben je in ieder geval even je verhaal kwijt. Hoe gaat het nu met jou dan? Voel je je inmiddels iets beter?

    Wil je even een knuffel geven en je heel veel sterkte wensen! Meid jij bent sterker! Hou vol!!!

    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wat vervelend van die eetbui
    en miss is het voor jou nu even rot dat ze erachter zijn gekomen, maar miss eigk ook wel goed:$.. Nu kun je er tenminste wel in rl met iemand over praten, miss maakt het dat voor jou ook wat makkelijker.. heb je geen buikpijn van het ranzige goedje meer gehad
    en probeer wel echt die lax niet meer te nemen, want het is echt heel slecht voor je,, sorry dat ik dat telkens blijf herhalen, maar ik wil graag dat jij je darmpjes houd(en heel ook):).. wneer begint je therapie nou?
    En nee, ik heb geen 2 weblogs, miss erges t vkeerde adres getypt? en ik eet wel minder wortels, eerst bijna geen meer, maar ben sinds een paar dagen weer wat meer begonnen.. slecht, ik weet t..
    willen ze het nu trouwes nog aan je moeder gn vertellen?
    xx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb even heel je blog gelezen en ik haat het om te lezen, want je komt zóveel overeen met mij en dat wil ik niet. Je dagen die je bestempelt als eetbui vrij, zijn goed als het weinig is. Geen normale hoeveelheden weten. Iedereen met jezelf vergelijken. Jezelf een aansteller voelen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het is zo frustrerend om te lezen en ik denk ook zo vaak; aah wat erg en wat moet ze zich rot voelen.. En dan ga ik het na en dan denk ik; ohja.. zo moet ik me dus ook voelen.
    Ook al voelt het rot van het vertellen en opbellen van je vriend, ik denk wel dat je hier een goede stap mee hebt gezet. Het kan niet beter gaan als niemand er iets vanaf weet. Je moet het dan wel zelf doen, maar wel met behulp van anderen, alleen gaat het niet, daar kom ik zelf ook achter. En ik snap echt dat het zo rot voelt, nu dat je het vertelt hebt, maar ík denk dat het een goede stap is richting wat meer en betere hulp. Je stap van de nazorginstelling vind ik trouwens nog steeds echt goed en ik ben echt benieuwd hoe het daar zal gaan! En als je je in Zutphen goed voelt, echt, gewoon gaan dan! Je gevoel is daarbij zo belangrijk en als je zelf al aan geeft dat het fijn voelt is dat echt een goed teken.
    Ik hoop dat je vandaag een eetbui vrije dag hebt (en ik hoop het ook voor mezelf haha).
    Ik blijf in ieder geval je blog volgen, maar ik ben tot en met dinsdag niet hier, omdat ik dan naar een eindexamencurus ga. Om daar nog even op terug te komen, ik ga loting doen voor criminologie en ik doe c&m (pretpakker zoals de meeste zeggen ;)). Ik kan hier wel vragen, en jij? Maar dat lees ik misschien op het forum wel weer, want anders blijf ik dingen vragen op je blog.
    Succes vandaag met je dag en sorry voor het lange bericht!!
    Liefs, Tjava

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Katty!

    Wil je even een hele dikke knuffel geven!!! (((((((((((KATTY))))))))))))
    Weet verder niet zo goed wat ik moet zeggen, maar ben wel heel benieuwd hoe het vandaag met je gegaan is.

    Veel sterkte.

    Liefs Paulien

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heeeey!

    Hoe gaat het nu met je?

    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen