Daar gaan we weer

Zo, 3 (bijna 4) dagen weggeweest en 3 dagen eetbuivrij geweest. Nu kwam ik gisteren terug uit Amsterdam (ik had een eindexamentraining wiskunde, wat een hel) en ik had gewoon honger (op zich niet heel raar, het was half 9 en ik had sinds 12 uur niet meer gegeten) en ik wist gewoon zeker dat dat niet per se eetbuidrang was. Ik pakte gewoon een lekker pittenbroodje en deed daar kaas op, pakte er een stuk fruit bij. Precies het avondeten dat ik bij de VU ook nam. Zo, nu zal het wel klaar zijn voor vandaag. Weer een eetbuivrije dag overleeft. Maar neehoor, het begon meteen al. Zal ik misschien nog een stukje komkommer pakken? Hoppa, stuk komkommer erbij. Dan ook nog maar een schaaltje yoghurt met een beetje cruesli, want ik heb toch wel trek en ik vind dat zo lekker. En jawel hoor, eetbuistand is aan en daar begint het schransen. Gadverredamme, ik baal weer zo van mezelf. Ik voel me echt honderdduizendkeer beter zonder eetbuien. Ik snap niet waarom ik zo stom moeilijk moet doen. Waarom kan ik mezelf niet eens iets lekkers gunnen? 1 ding? Of 2 desnoods, maar waarom meteen alles? Ik heb bij de eindexamentraining eens allemaal andere mensen kunnen observeren en dat was best fijn. Iedereen pakt gewoon om 11 uur 's ochtends al iets lekkers en vervolgens bij de lunch namen veel mensen gewoon een groot bord warm eten of een broodje kroket met een bakje patat. Nu moet ik zeggen dat dat laatste echt niet mijn ding is, ik vind gezond eten superlekker ik eet er alleen altijd teveel van. Maargoed, al die mensen die 's middags warm aten maakten er 's avonds ook geen probleem van om weer warm te eten. Lekker toch?! Voor de lunch pakte ik een bruin bolletje met kaas en een appel. 'Heb je geen trek?' Dat vroeg een lang slank meisje aan me. Zelf had ze een groot bord vol groentes, 2 witte broodjes en 2 frikandellen. Zucht. Controle is zo fijn. Eetbuien = controle verliezen
Eetbuivrij zijn = controle hebben over wat je eet
En ik hou van die controle. Ik kan die controle niet loslaten behalve in de vorm van een eetbui en dat is niet loslaten, dat is verliezen. Daar sta ik buiten. Of eigenlijk niet, want ergens vaag plan ik die eetbuien natuurlijk. Niet nu dat ik bijvoorbeeld morgen een eb plan, maar meer goh ik ben vanavond alleen thuis dus dan vind ik het lastig etc. en dan krijg ik waarschijnlijk een eetbui.
In ieder geval, ik heb weer genoeg over mezelf gezeurd. Het zou goed zijn als ik eens superhard ging leren, want ik moet nog beginnen aan nederlands, biologie en natuurkunde en laat ik dat nou net de 1e 3 dagen hebben (maandag, dinsdag en woensdag a.s. en ik heb dinsdagavond zelfhulpgroep voor het eerst; aaaaah zenuwen en tijdnood).

[over mijn vorige logje nog] Lax ging helaas nog wel werken, maar pas 's avonds en 's nachts. Moest uiteindelijk wel overgeven, maar toen was mijn maag op een andere manier al geleegd en dus was het alleen maar stom en dom. Had ik eindelijk wat ik wilde, kwam het godmagwetenhoeveel uur later. Nouja, hopelijk heb ik mijn lesje wat betreft lax wel weer geleerd.