...

Dan toch maar weer eens een update. Vooral omdat het niet goed voelt zo lang niets van me te laten horen en ook omdat ik het zelf ook niet fijn vind als mensen plots verdwijnen (al verdwijn ik niet hoor, ik ben er nog immer). Wat betreft eten gaat het goed. Vandaag mijn 26e eetbuivrije dag en hopelijk begin ik nu aan mijn 4e eetbuivrije weekend. Ik eet goede hoeveelheden en mis nog maar anderhalf tussendoortje voor een standaardlijst. Ik durf te varieren in beleg (al gaat dat niet altijd, maar in ieder geval zit er meer variatie in) en ik plan uitdagingen voor de toekomst. Dat de weekenden goed gaan vind ik nog het allerfijnste. Nu de weekenden goed gaan hoef ik me niet meer chagrijnig, boos en bot te gedragen, maar kan ik ook normaler reageren en spreek ik weer dingen af met vrienden (het klinkt nu alsof ik over maanden al dan niet jaren tijd praat, maar ik merk in die paar weken toch al verschil). Overigens moet er bij gezegd worden dat ik thuis nog steeds geen zonnestraaltje ben, maar dat komt dan in ieder geval niet door de eetbuien. Ik ben de laatste tijd vaak misselijk. Ik denk zelf dat het komt door de stress, ik heb namelijk een soort permanente stress. Ik weet niet hoe het komt (ja omdat ik te weinig doe voor mijn studie, maar ook als ik wel wat doe gaat het niet weg), maar het is erg irritant. Ik ben zo misselijk en zenuwachtig dat ik niet kan eten en 's avonds niet kan slapen. Dat eten doe ik wel, maar met heel veel tegenzin en het is niet omdat ik vol zit, maar omdat het gewoon echt niet gaat. Overigens is dit vaak alleen 's avonds en gek genoeg in het weekend het geval. Overdag heb ik wel honger, maar daar durf ik dan niet aan toe te geven. Verder ben ik bang voor de startgroep die maandag begint. Ik wil helemaal geen behandeling beginnen en gecontroleerd worden en ik wil niet dat het onder mijn colleges valt. Ik wil de enige vriendin die ik hier heb niet vertellen dat ik een eetgestoorde freak ben. Ik wil gewoon niet. De neiging is heel groot 'gewoon' een mailtje te sturen met 'ik kom niet, ik hoef niet meer', maar dat doe ik niet. Eindelijk maar een keer doorzetten.