...en een gelukkig nieuwjaar? Laten we het hopen.
Ik ben niet zo'n fan van terugkijken op afgelopen jaren, tenzij er alleen leuke dingen gebeurd zijn, dan wel natuurlijk. Vorig jaar rond deze tijd woog ik een stuk minder dan nu. Ik zou heel graag weer teruggaan naar dat gewicht. Maar wil ik dat ook echt als ik daarbij ook de rest krijg? De eetbuien, het niet-eten, het laxeren? Is dat echt zoveel meer waard? Of wat ik nu heb. Een gezond gewicht, een vadsig lichaam (dat dan weer wel), een redelijk normale eetlijst waarop steeds meer lekkere en 'normale' dingen tevoorschijn komen? Ik weet het niet. Voorlopig ga ik door zoals ik nu doorga. Ik weet niet of ik afval, want ik durf me niet meer te wegen, maar ik weet wel dat mijn broek ruim zit (wat niet wegneemt dat ik me dik blijf voelen). De kerst heb ik overleefd zonder eetbuien en oud & nieuw ben ik van plan ook te overleven. Ik heb al een oliebol gehad en een appelbeignet zonder een eetbui te houden. En ik ben er denk ik niet van aangekomen.
Ik moet nog 1 keer naar de startgroep en aanstaande dinsdag begin ik in de poli-groep. Een nieuw jaar, nieuwe kansen? Ik verwacht dat ze me na een paar maanden weer naar huis sturen; 'genezen'. Mijn eetpatroon wordt steeds beter en als het zo blijft gaan zoals het nu gaat dan hoef ik daar niet meer aan te werken. En achterliggende problematiek? Ja, wat is dat nu eigenlijk bij mij? Niet zoveel denk ik. Nouja, we zien het wel.
Ik ga maar eens nadenken over terugvallen. Terugvallen in zowel niet-eten als in dagelijks eetbuien. Het eerste zou ik graag willen, niet voor niets liggen al mijn veel te kleine broeken nog in de kast; sterker nog, ze hebben een ere-plaats. Eetbuien wil ik absoluut niet. Maar wat als ik die erbij cadeau krijg? Dan is het eerste ook minder verleidelijk. Ik wil graag nog 1 keer terug naar heel laag. Om het gewoon nog 1 keer te ervaren. Maar ik weet zelf ook wel dat dat niet gaat helpen, dat ik daarna nog 1 keer terug wil etc. Dat gaat 'm dus niet worden. Maar ik bewaar die broeken met een reden. Misschien moeten ze dan toch eindelijk maar eens het huis uit. Zucht.
ik houd niet van goede voornemens, maar dat laatste is opzich wel een goede.. daarmee sluit je misschien een soort van hoofdstukje af...
BeantwoordenVerwijderenik vind het echt geweldig wat je in dit jaar allemaal vor elkaar gekregen hebt, en dat zo goed als allemaal in je eentje!
ik denk wel dat je de achterliggende problematiek soms onderschat. ik heb zelf soms het idee dat er dingen spelen, ook van veel langer terug, waar je je gewoonweg niet bewust van bent. en dat heeft zijn effect niet alleen op je eetgedrag maar ook in andere dingen..
misschien is dat juist wel meer iets wat goed is om achter te komen dan leren leven met die eetlijsten. ook dat is nog steeds super belangrijk, maar dat heb je nu wel al behoorlijk goed op de rit.
iig wel een fijne jaarwisseling gewenst vanuit zwollywood! en een dikke kus
Gelukkig nieuw jaar lieve schat, ik hoop dat 2010 veel goede dingen in petto heeft voor je :) Ik denk aan je. xx
BeantwoordenVerwijderenHeey, meis...
BeantwoordenVerwijderenDankjewel voor je berichtje, ik moest de afgelopen week best vaak aan je denken. Juist omdat ik ook niet zoveel heb laten horen en het updaten van mijn weblog er nogal bij inschoot. Sorry. :$ Ik ben je echt niet vergeten.
Toevallig heb ik met Oud & Nieuw hetzelfde op als jij: een oliebol en een appelbeignet. Ik wil toch even benadrukken dat ik dat erg goed van je vind. Ik merk wel aan je logje dat je niet lekker in je vel zit. Ik hoop zo, waarbij ik je gelijk het beste toewens, dat 2010 jouw jaar wordt. Ik kan het natuurlijk niet weten, maar iets in me zegt me dat jij geen 'vadsig lichaam' hebt. Er is heel wat meer voor nodig om aan die definitie te voldoen.
Met mij gaat het wat beter. In de kliniek gaat het vrijwel altijd z'n gangetje wel. Sinds gisterochtend is mijn ontslagdatum bekend: 4 februari. Erg wennen, dat idee. Eerst zou ik in januari nog een proefweek thuis doen (dat is mijn probleemgebied), maar aangezien ik met kerst, Oud & Nieuw en mijn verjaardag ook langer thuis ben geweest is dat niet nodig. Na mijn ontslag krijg ik ook nog nazorg. Nazorg op het gebied van eten en het wederom oppakken van school. Spannend... Tussen mijn vriend en mij gaat het ook wel beter. Natuurlijk nog de gebruikelijk irritaties, maar... Sommige kan ik nu beter voor lief nemen dan voorheen.
Meis, je mag me altijd mailen. Ik hoop dat ik contact met je blijf houden. Sorry dat ik nooit contact met je opnam. Ik weet niet of ik het op de drukte 'af kan schuiven', maar soms vind ik het moeilijk bij te houden of lijkt het echte leven (school enzo regelen) weer wat meer het voortouw te nemen.
Spreek je snel, blijf doorzetten...
Xxx, dikke knuffel,
Ingeborg
Hoi Katty,
BeantwoordenVerwijderenHoe gaat het nu met jou? Ken je mij nog? Ik had altijd een weblog onder naam boulimia.web-log.nl
Nu ben ik een nieuwe log gaan starten. Een nieuw begin zullen we maar zeggen! :-)
Ik hoop dat je het nieuwe jaar alsnog een beetje goed bent ingegaan en ben heel benieuwd naar een update hierover!
Sterkte!
Liefs Paulien