Ik vind het zo moeilijk.
Ik word elke dag dikker en dikker en er is niemand die er iets aan kan doen behalve ikzelf.
Afgelopen dinsdag ben ik naar de dietiste geweest en zij stuurde me een 'eetdagboek' op.
Ik ben veel te nuchter om ook nog eens na te gaan denken over mijn gevoelens tijdens mijn eetbuien.
Ik vind eigenlijk sowieso dat hele eetdagboek walgelijk. Ik moet er alles opschrijven en dan mijn gedachtes en gevoelens erbij en hoe laat en waar en of ik braak of laxeer en of ik het een eetbui noem. Gadver.
Ze zegt dat ze het niet per se hoeft te zien, maar voor wie doe ik dit dan anders?
Voor mezelf? Mijn dietiste zegt dat ik naar de gedachtes moet zoeken die ik voor een eetbui heb. Maar ik heb werkelijk geen idee. Ik kan dit gewoon niet. Ik ben er echt klaar mee.
Overigens heb ik afgelopen dinsdag bij de dietiste verteld over mijn laxeerpillen en daar schrok ze best van. Ze had het niet verwacht aangezien ik de vorige keer geen woord over zoiets gezegd had. Ja goh. In ieder geval drukte ze me weer eens met mijn neus op de feiten: je wordt er niet dunner van, je valt er niet van af, de energie is al opgeslagen.
Ik weet dat allemaal natuurlijk allang, maar zonder raak ik in paniek en met voel ik me fijner.
Natuurlijk wil ik stoppen met die verdomde pillen, maar zoals ik al eerder zei, ik durf en ga niet stoppen zolang ik nog zoveel eetbuien heb.
Overigens, hoe komt het dat die rotpillen niet meer impact op mij hebben. Ik slik nu soms bijna een pakje per dag en nog vind ik niet dat het goed werkt. De eerste keer dat ik veel slikte moest ik overgeven, maar nu gebeurt er niets meer. Daar word ik een beetje bang van.
Ze zien me wel weer aankomen bij de kruidvat (of etos, ik probeer het af te wisselen, maar ik vind die van de kruidvat fijner); koopt ze nu alweer laxeerpillen.
Ik vind het echt supergenant, maar ik moet gewoon.
Meis,
BeantwoordenVerwijderenje moet niet zeggen dat je het niet kan! Misschien lukt het vandaag nog niet, en misschien morgen ook niet, maar er komt een dag dat het wel lukt.
Probeer ook te bedenken waarom je die pillen nog wilt blijven slikken? Zonder raak je in paniek, oke, maar je weet dat ze eigenlijk niet werken, waarvoor je ze wilt gebruiken, en dat ze je darmen alleen maar verder verpesten. Je zegt dat je niet wilt stoppen, en dat je (soms) een dagje per dag eet. Je bent bang om er mee te stoppen enz. Maar als je nu bijv. af gaat bouwen. Bijv. dag 1 nog een heel pakje, morgen, een pil minder, dan weer minder enz. Dan bouw je er langzaam naar toe om zonder te doen, en zijn misschien je angsten minder groot.
En met dat gevoel bij die eetbuien. Misschien kun je proberen om eerst alleen de gedachtens na en/of voor de eetbui proberen te beschrijven. Als dat een beetje lukt, kun je misschien uiteindelijk ook je gevoelens tijdens de eetbui beschrijven?
Sorry als je me nu een bemoei al vind, en misschien ben ik dat ook wel heel erg, maar, mijn bedoelingen zijn goed:).
Kom op he, ook jij verdient weer een kans op een gelukkig leven!
hey meisje
BeantwoordenVerwijderenik denk echt dat het wel goed is om dat eetdagboek te maken hoor.. want ik geloof wel dat het heel moeilijk is, maar ik denk wel dat dit miss wel kan helpen. Ook al helpt het maar een héél klein btje.. elk btje is weer iets.. en soieso, miss helpt het je om wat meer je gedachtes te kunnen voelen, want dat kun je leren.. er even bewust bij stilstaan..
en mijsje, jij verdient ook weer een gelukkig leven..
en doe me een lol, stóp met di laxeerpillen. je maakt je hele darmen kapot.. strax dan ben je dadelijk in je hoofd beter, zijn je ingewanden helemaal naar de mallemoer.. als je het niet voor jezelf wil doen, doe t dan voor mij..
xx
Oh, meid. Alsjeblieft, stop met die laxeerpillen. Je hebt er inderdaad echt helemaal niets aan! Kom op hoor!
BeantwoordenVerwijderenSTERKTE!
Liefs