afvallen

Ik wil niet meer dik zijn. Ik heb continu het idee dat iedereen om me heen me dik vindt en ik vind dat ook niet zo vreemd, gezien het feit dat ik de laatste maanden als een gek heb lopen vreten. Ik word er echt zo ziek van. Zondag ging het goed. Ik ging eerst hardlopen en toen 8 minute abs en ik heb geen vreetbui gehad en ik voelde me gewoon echt goed. Het was misschien wel wat te weinig wat ik over de dag heb gegeten, maar daar voel ik me goed bij. Ik zou dat het liefst elke dag doen en afvallen afvallen afvallen... Natuurlijk niet weer doorslaan, ik weet dat dat niet goed is. Maar 55 kg ofzo, dat lijkt me een mooi gewicht. Het is ietwat laag, maar ik weet dat ik dan mooi dun ben. Ik weet dat ik nog dunner ben als ik nog lichter ben, maar ik weet niet of ik daar gelukkiger van word. Ik ben dit echt zat. Telkens na een eetbui word ik boos op alles en iedereen om me heen. Waarom houdt niemand me tegen? Het is toch niet normaal als iemand zich zo laat gaan? Maar daar kan niemand natuurlijk wat aan doen, behalve ikzelf. Ik heb ook het idee dat mijn ouders niet echt iets durven te zeggen over mijn eetgedrag omdat ze bang zijn dat ik weer doorsla naar de andere kant. Ik weet niet of dat zo is. Ik weet wel dat ik ontzettend prikkelbaar ben als het over eten gaat. Ik zei mijn vader laatst dat ik hulp nodig had, dat ik niet meer langer zo kon, dat ik wilde dat er voor mij gezorgd werd. Mijn vader antwoorde dat ik toch echt voor mezelf zou moeten zorgen, maar vandaag - toen ik weer eens de kast aan het plunderen was - zei hij dat ik mijn buikje toch wel rond gegeten had. Hij gebruikte deze kinderlijke opmerking misschien als grap, maar ik voelde me echt boos en verdrietig worden. Waarom zegt hij nou dat ik dik ben en moet stoppen met eten? Laat me toch met rust!?
Het is zo tegenstrijdig en ik word er zo moe van. Ik wil mijn discipline en ik wil mijn dunne lichaam!!!