Witte vlokken dansen door de lucht en mijn krant vertelt me 'blijf vandaag thuis'. De helft van mijn ramen is beslagen, maar ik zie toch dat het buiten koud en nat en glad is. Dat de krant waarschijnlijk gelijk heeft. Rufus Wainwright zingt ondertussen over sigaretten en chocolademelk en hoe prettig lijkt het me om nu op de bank (die van mijn ouders, want zelf heb ik alleen een bed) op te rollen onder een deken met een enorme mok warme chocolademelk (met een enorme berg slagroom). Het is een dag om te zwelgen. Er moet geschreven en gelezen worden, mensen geïnterviewd, redactievergaderingen geleid, broodjes met taleggio gegeten (toegegeven, dat is geen straf) en literaire salons bezocht. En ja, nu zingt John Lennon dat de oorlog over is en nog kerstmis ook. Mijn favoriet.
De krant die zegt dat ik vandaag maar beter thuis kan blijven, vertelt me ook dat 7 december een dag is die we ons nog lang zullen herinneren. 'Weet je nog? Die eerste vrijdag van december? Dat het zo hard sneeuwde en dat er in de krant stond dat we thuis moesten blijven en dat we dat toen allemaal deden? En dat het uiteindelijk best mee viel, maar dat de warme chocolademelk met dat laagje schuld toch wel heerlijk smaakte? En dat we alleen maar Love Actually keken, kerstliedjes luisterden en de net in de winkels verschenen kerstkransjes aten? We mochten niet naar buiten, maar anders hadden we de boom alvast gekocht. Ja, weet je dat nog? Dat waren mooie tijden.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten