Ik zit aan de grote salontafel en lees een boek, buiten vallen miniscule sneeuwvlokjes naar beneden. Zachtjes neurie ik 'oh the weather outside is frightful....' Maar, denk ik simultaan, dit hoort helemaal niet. Als je in september al met de sneeuw- en kerstliedjes begint, ben je er in februari toch echt op uitgekeken.
Ik schenk nog wat thee in en probeer aan andere liedjes te denken - tevergeefs. Terwijl ik lees over taalkunde, oude Grieken, Panini (niet het broodje, ook geen Italiaan, maar een Indiase taalkundige uit de 5e eeuw v. Chr.) en vele mensen wiens naam eindigt op -os of -us, blijf ik afgeleid door sneeuwvlokjes en sneeuwliedjes.
Bij koud weer horen een aantal dingen. Thee, bijvoorbeeld. Maar ook een warme woonkamer, dikke sokken, wollen vesten en iets warms in de oven. Mijn broertje en ik bakten vanmiddag dus pindakaaskoekjes met chocolate chips en pecannoten en dronken daarbij 'zelfgemaakte' koffies verkeerd (Een koffie, twee koffies? Of toch een koffie verkeerd en twee koffie verkeerds?).
En blijkbaar ben ik er weer. Hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten