Poging 301258 om van mijn huis een thuis te maken, van mijn lichaam een tempel en van mijn hoofd een oase van rust.
Mijn lichaam kriebelt, de mieren in mijn kont slepen me continue alle kanten op, onrust. Naast me ligt White Teeth van Zadie Smith, maar het lukt me niet het boek te openen. Iets verder staat mijn gitaar te staan. Langer dan tien minuten gitaarspelen wordt de mieren teveel; moet-iets-anders-doen-NU.
Dus ik fiets langs de grachten, laat mezelf verdwalen, glimlach naar de toeristen. Dwaal door de straten, laat mijn lichaam moe worden.
Wat dan wel weer leuk is: de zwerver in de Albert Heijn met het plakkerige haar die doorgaans slechts rookt of oneindig voor zich uit staart, maar die vandaag zijn breedste lach laat zien en enthousiast naar een klein meisje zwaait.
Ja dat gevoel ken ik wel. Ik ben op did moment 5 boeken aan het lezen, word telkens afgeleid als ik huiswerk doe, en vergeet halverwege mijn zinnen wat ik ook alweer wilde zeggen.
BeantwoordenVerwijderenMijn huis is niet een thuis, dus ga ik maar verhuizen (verthuizen?) als mijn contract is afgelopen.