Wil ik veranderen? Wil ik dat er thuis iets verandert? Of is het geen kwestie van willen, maar van durven? En als het een kwestie van durven is, moet ik dan niet gewoon doen? Maar wat als ik het niet wil? Ik weet het even niet meer.
Soms is het best zwaar om niet meer te vermijden. Niet meer zo lang uit te stellen dat de enige oplossing echt nog afstel lijkt. Mijn angsten plat te walsen. En dat dan allemaal voor je te houden. Weten dat het feit dat ik me zo onzichtbaar en eenzaam voel, aan mezelf te danken is. Dat als ik wil dat mensen er echt voor me zijn, ik ze moet binnenlaten. Niet weten hoe dat moet en eigenlijk ook niet willen weten hoe dat moet, want eng is het wel.
Een mooi liedje dan maar:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten