Dan maar eens positief

Dit weekend verliep als het vorige. Er lijkt geen einde aan te komen. Ik probeer mijn lichaam te kalmeren met laxetieve thee en rennies, maar dit lijkt alleen maar averechts te werken. Gisterenavond voelde ik me heel erg ziek. Het was weer alsof ik teveel laxeerpillen geslikt had, alleen had ik dat niet gedaan. Ik lag al in bed, maar moest er weer uit omdat het anders niet goed zou gaan. Geijsbeerd in mijn kamer, maar dat hielp ook niet. In snelpas naar de badkamer. Daar rustig blijven en in de wc-pot staren. Ademhalen en puffen en kreunen en alles om maar niet te hoeven overgeven. Trillen en klappertanden en me heel slecht voelen, maar dan wordt het minder. Mijn kaken kunnen weer los van elkaar, het ademhalen gaat wat frequenter en ik word weer rustig; 'ik heb het overleefd, maar laat dit een les zijn' dacht ik. Vandaag heb ik me weer laten gaan en ben ik weer misselijk geworden. Mijn lichaam trekt het niet meer. Het kan blijkbaar niet veel meer hebben en dat is fijn, want ik ook niet. Hier laat ik het verder bij, want anders klopt mijn titel niet.

Ik moet eens wat meer naar de positieve dingen kijken. Lastig, want ik zie weinig positiefs op dit moment. Vorige week was er bij bouwkunde een brandoefening en moesten we naar buiten. Daar waren kraampjes en er werd warme chocolademelk met koekjes uitgedeeld. Ik dacht eigenlijk dat er ook koffie was en wilde gewoon een kopje zwarte koffie met niks. Eenmaal dichterbij zag ik dat er alleen maar warme chocolademelk was. Eigenlijk had ik al de hele week zin in warme chocolademelk, maar het stond al tijden op de 'verboden-producten-lijst'. Toen besloot ik dat ik het beter nu kon nemen, dan in het weekend als mijn dag toch al verpest zou zijn. Ik keek om me heen en de hele faculteit zat warme chocolademelk te drinken. Wat maakt mij verdorie zo anders dat ik hier nu zo moeilijk over doe? Zo moeilijk is het niet, hand naar de knop, bekertje eronder, koekje pakken (ja een 'veilige' waarvan ik de calorieen weet - hoe triest is dat) en achter de rest aanlopen. Het is lekker. Ik denk na over hoe ik dit kan compenseren, maar laat het dan rusten. Het is goed zo, de rest gaat nu ook niet een magere avondmaaltijd klaarmaken en zonder tussendoortje naar bed omdat ze net warme chocolademelk gedronken hebben dus jij ook niet. Gerelativeerd. Dat lijkt me positief.
Een ander positief ding dat verstopt is onder een grote negatieve laag is dat ik gisteren tijdens de wekelijkse lunch-in-de-stad met mijn ouders niet ben doorgeslagen. Normaal hou ik natuurlijk ook geen eetbui in een cafe, maar ik neem wel meer dan mijn gevoel aan kan en meer dan mijn lijst wil bevatten. Ik wil het ook niet nemen omdat ik het lekker vind, maar omdat de dooreetdrang zo groot is. Gisteren heb ik de lunch goed afgesloten en ging met een positief gevoel weg. Dat mijn dag daarna behoorlijk mis liep, is een ander verhaal.
Tot zover mijn positiviteit. Het is niet veel, maar het is wel iets.