Gefaald

13 Dagen eetbuivrij geweest en nu alweer 2 dagen met eetbuien. Ik voel me dik en moe. De introductie was vermoeiend en vooral in het begin had ik heel veel heimwee. Het was lastig om me groot te houden en tegelijkertijd sociaal te doen, nieuwe mensen te ontmoeten. Ik heb dan ook niet superveel nieuwe mensen ontmoet. Ik ben veel bezig geweest met zorgen voor mijn vriendin (die ene eetgestoorde) aangezien zij ook veel dipmomentjes had. Vanaf dat moment had ik eigenlijk ook geen tijd meer om met mezelf bezig te zijn. Ik heb me impulsief aangemeld bij een roei(studenten)vereniging en voelde me helemaal 'de student'. Ik had nog niet veel gegeten die dag dus een biertje (aangeboden door een leuke student van de roeivereniging) ging er ook wel in. Daarna heb ik me meteen aangemeld, maar de volgende dag had ik alweer spijt. Roeien. Dan val je vast weleens in het water dan moet je vast weleens een bikini aan. Nee, dat wil ik niet. Ik wil sowieso niet dat mensen mijn lichaam zien. Ik ben ook bang om een heleboel nieuwe mensen te ontmoeten omdat ik denk dat ze me allemaal lelijk zullen vinden en niet met me om willen gaan. Vandaag heb ik me alweer afgemeld. Ik moet eigenlijk vandaag naar lowlands, maar ik heb geen zin. Ik heb net een eetbui gehouden, vanochtend al in huilen uitgebarsten, ik ga liever morgen. Blijkbaar kunnen mijn vrienden daar geen rekening mee houden en moeten we vandaag gaan dus ook ik zal straks de trein wel ingaan. Mijn dikke lijf, mijn karige spullen en ik. Op naar Lowlands. Maandagochtend om 5 over half 8 ('s ochtends) neem ik de trein naar Leidschendam. Intake. Leuk. Ik kijk er nu al naar uit. Zucht.